Tjibbe. Geboren op 15 april 1996, overleden op 26 september 2011 in Zwolle.

Nadat Tutje was overleden en we dat een heel klein beetje hadden verwerkt misten we toch een kat in huis. Ik wilde eigenlijk weer een zwart/witte kat wat vast te maken had met het feit dat Tutje zwart/wit was. Toen het zover was dat we er klaar voor waren trok Gjalt erop uit naar asiel Zwolle. Daar vond hij een leuke zwarte kat maar die mocht pas 14 dagen later weg omdat hij er pas zat. Omdat Gjalt zich had voorgenomen niet zonder kat thuis te komen reed hij verder naar het asiel in Kampen. Daar zag hij Tjibbe die hem aankeek alsof ze wist dat hij voor haar kwam. Tjibbe was een 1 jaar oude lapjespoes en een knap grietje om te zien. Maar ook zij moest nog 10 dagen in het asiel blijven omdat zij pas 4 dagen daarvoor als gevonden was binnen gebracht. Dus besloot hij ter plaatste om voor Tjibbe te gaan en haar 10 dagen later op te halen.

Zo geschiedde en op 15 april 1997 kwam Gjalt met een poes in een reismand binnen. Ik was erg nieuwsgierig want ik had haar nog niet gezien en een kat omschrijven is niet het sterkste punt van Gjalt. Heel voorzichtig kwam daar een mooie poes uit de mand gekropen die natuurlijk eerst op haar gemakje het huis moest onderzoeken.

Tjibbe ging buiten eigenlijk niet veel verder dan de achtertuin waar een dennenboom stond met lage takken waar ze het liefst onder lag. Een echte schootpoes, een eerste klas vrijdoos die altijd op bed sliep.

Met andere katten had ze niet veel op maar toen Droef en later Suske bij ons kwamen wonen was ze ongelooflijk soepel en verdraagzaam. Waarschijnlijk omdat zowel Droef als Suske natuurlijk nog jong waren, dat leek ons namelijk beter voor haar acceptatie. En dat hadden we dus goed begrepen!

Tjibbe verbleef af en toe tijdens vakanties in een pension niet ver bij ons vandaan. Daar had ze dan een ruimte voor zich alleen. Ze is daar ook een keer samen met Suske geweest die in een grotere ruimte zat waar ook nog een andere loge rondliep.

In 2011 gingen wij een kleine twee weken op reis maar ‘ons’ pension was in die periode gesloten. Een ander pension in Zwolle gevonden met ‘huiskamers’ en nadat we al onze wensen op tafel hadden gelegd besloten om Tjibbe en Suske daar in pension te doen voor deze periode. Ze had toen al natuurlijke medicijnen voor haar nieren die prima werkten. Toen we – nadat we de dagen hadden afgeteld dat we terug konden- Tjibbe en Suske kwamen ophalen bleek dat men bang was geweest dat Tjibbe het niet zou halen: ze was al uitgedroogd. Geen dierenarts geraadpleegd, ons niet gebeld; alle afspraken bleken nutteloos. Tjibbe de volgende ochtend nog naar de dierenarts gebracht waar ze een infuus met vocht kreeg en we haar nog een dag of twee met dwang hebben gevoerd. Te laat….. Tjibbe is thuis op de bank door de dierenarts geëuthanaseerd, vreselijk was het. We hebben Tjibbe aan Suske laten zien en aan haar laten ruiken zodat ook hij aan zijn rouwproces kon beginnen.

Het is dat moment geweest waarop we hebben besloten om niet één dier ooit nog in pension te doen.

Tjibbe is begraven op dierenbegraafplaats Vennenberg in Dalfsen. www.vennenberg.nl/ Op haar graf staat een klein dennenboompje omdat ze daar in onze tuin zo graag onder lag.

Ik heb haar dierenpaspoort en adoptiepapieren nog steeds….

Het eerste gedenkplaatje op het grafje van Tjibbe

De grafjes zoals ze er heden bijliggen.

Links het grafje van Tjibbe en rechts het grafje van Tutje.

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now