Blije en knappe hondjes!

Zaterdag: Sport en speldag voor Bonita en Archie. Er stond aardig wat wind maar het was droog dus lekker aan de slag. In eerste instantie zouden we -omdat we maar met zijn 4-en waren- meedoen met de cursus behendigheid. Omdat het dan nog wel even duurt voordat je aan de beurt bent en dus te lang stilstaat, hebben de baasjes van Joep en …… aan Siska gevraagd of we toch niet gewoon Sport en spel konden gaan doen. ‘Natuurlijk, geen probleem’. Dus wat allemaal wat attributen meegenomen en naar ‘ons eigen veldje’. Nu waren we met z’n 3-en konden dus lekker actief bezig zijn.


Een omgekeerd kratje om op te zitten, vier hordes om overheen te springen en aan het einde de ring om doorheen te gaan. Bonita stond fier op het kratje (zitten hoeft ze niet perse van mij) en nam de hordes feilloos. “Jouw hond gaat er in elk geval overheen”, concludeerde Siska droogjes nadat de andere twee cursisten er telkens één of twee omver liepen. Het mooie is dat je Bonita haast ziet groeien; zo leuk vindt ze het en al helemaal als het opdrachten zijn die ze ook durft natuurlijk.


Na een dik halfuur Bonita even omgewisseld voor Archie zodat ook hij weer bij wat hondjes komt en mogelijk ook buiten wat aandacht kan krijgen voor het baasje……. “Hij is druk hé?” constateerde Siska. ”Ja, maar echt alleen buiten; dan wil hij van links naar rechts, terug, snel vooruit en moet je wel heel wat lekkers meenemen om zijn aandacht langer dan 1 hap vast te houden. Het gekke is dat hij binnen lekker veel en graag slaapt en echt niet druk is.” Archie over de hordes onder mijn bezielende leiding: ging helemaal prima! “Hij vindt het leuk!” Nou, inderdaad, daar leek het zeker op en eindelijk wilde hij dan ook een beloning eten. Over de hordes zonder er één om te gooien en dan aan het einde door de ring. De ring had hij nog niet eerder gezien dus dat was even rustig lokken totdat hij er doorheen was; de tweede keer ging het al een stuk soepeler. De ‘pinda’: een soort bal maar in de vorm van een doppinda. Hier moesten de honden met de voorpoten op en later twee poten aan de ene kant en twee poten aan de andere kant zodat ze er eigenlijk ‘overheen hangen’.

“Pootjes”, zei ik tegen Archie, ondertussen een paar brokjes voorhoudend en hup, de pootjes erop. “Goed zeg, dat hij dat zo maar doet!” Het geheim zit ‘m er in dat ik, overdag als we in het bos lopen, ook wel eens een opdrachtje met ze oefen, net als ’s avonds na de laatste uitlaatronde. Eén daarvan is ‘pootjes’ op een boomstronk en dan krijgen ze een koekje. ’s Avonds na de laatste ronde oefenen we altijd ‘kijk’ en ‘touch’. Dat is een feest wat de koekjes zijn anders…. Bonita ligt dan in haar mand en Archie staat er driftig kwispelend naast.


Bonita blaft -in het begin van het uitlaten- tegen mensen, scooters en fietsers. Dan trekt ze ook behoorlijk aan de riem. Scooters worden sowieso trouw ‘beblaft’ en naar getrokken: die vindt ze irritant blijkbaar. Wel gevaarlijk want ze springt er haast naar toe dus moet je wel op tijd zien en horen dat er eentje aankomt want voor hetzelfde geld zit ze eronder of schrikt de bestuurder zo dat hij/zij onderuit gaat. Dus weer even terug in de tijd en ‘kijk’ als er een mogelijk doelwit aankomt gevolgd door een dikke knuffel en mini koekje als ze het goed doet. Het is er een beetje bij ingeschoten door de komst van Archie denk ik. Maar ze pakt het alweer prima op dus laten we het niet weer verslonzen.


De komende twee weken is er geen cursus vanwege vakantie dus verzinnen we zelf wel weer iets nieuws.


Het bos laten we ook even een paar dagen achter ons want, wat we ook verzinnen, er zijn teveel teken en Bonita en Archie zijn beiden nogal truttig wat het verwijderen betreft dus moet ik soms noodgedwongen wachten totdat de teken wat groter zijn om ze te kunnen verwijderen. Op cursus hoorde ik dezelfde klachten gisteren: ondanks een pipetje hadden de honden evengoed drie of meer teken. Nu wachten we tot ze helemaal teekvrij zijn, proberen dan teatree, en wagen ons dan mogelijk weer in het bos. Ondertussen is de achtertuin bijna weer helemaal voorzien van een kattennet waar ook de honden niet uit kunnen op twee openingen voor Schanulleke na die ik nog moet voorzien van een ‘handmatige sluiting’ van een stukje net dat ik kan oprollen en neerlaten en dan voorzien van een paar stenen om goed af te sluiten. Dan kunnen ze ook daar heen en weer rennen en gek doen onder ons toeziend oog.

11 keer bekeken
This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now