Bonita is al twee jaar bij ons!

Twee jaar Bonita!! Op 18 december 2017 kwam Bonita in Nederland aan, ze is door het baasje zelf opgehaald. Na een lange dag kwamen ze dan eindelijk ’s avonds thuis waar ze meteen naast het baasje op de bank kroop. Ik had haar zo graag willen knuffelen en zoenen maar begreep dat ze nog even tijd nodig had na zo’n stressvolle dag met een nieuwe omgeving en nieuwe mensen. Na een goede nachtrust in haar mand naast het bed van het baasje lustte ze de volgende morgen wel een hapje om vervolgens dicht bij het baasje te blijven. Als ik even weg was geweest – al was het maar een paar minuten- en ik kwam weer binnen dan gromde ze nu zacht naar mij. Grote genade: daar had ik geen rekening mee gehouden. Goede raad gevraagd aan Ton van de Stichting Dierenmissies die adviseerde niet recht op haar af te lopen, oogcontact te vermijden maar haar wel te voeren. Gelukkig bleek dat prima te werken al heb ik nog weken in boogjes om haar heen gelopen, vooral niet kijkend en elke keer rammelend met mijn sleutels als ik naar binnen kwam zodat ze wist dat ik het was.


Onze band groeide gestaag en in februari 2018 zijn Bonita en ik samen naar puppycursus gegaan zodat ik wat van en over haar kon leren en zij over en van mij. Het samenwerken is ons zo goed bevallen dat we tot heden nog steeds naar cursus gaan, maar nu naar ‘Sport en Spel’. Gewoon omdat het leuk is, omdat Bonita graag spelletjes doet en om te leren dat er ook andere honden en mensen zijn die ook lief zijn. (dat geldt ook voor ons alletwee).


Liep ze de eerste tijd als een tijger in een kooi de hele tijd heen en weer: ze is nu de rust zelve tenzij ze vreemde mensen en vreemde honden ziet. Dan moet er flink geblaft en aan de riem getrokken worden wat deels bij te sturen is met kleine brokjes als beloning. Met eten ging het al net zo: de bek zo vol mogelijk en dat op een rustig plekje alles er weer uit om stuk voor stuk op te eten. Tegenwoordig maakt ze zich niet druk om het eten omdat ze weet dat ze het toch wel krijgt.


We zijn zo blij dat we toen de knoop hebben doorgehakt en alles en iedereen (de katten) goed hebben voorbereid. Ik vergeet nooit de dag dat Bonita een paar weken bij ons was en ik opeens een benauwde piep hoorde. Wat bleek: Suske wilde zo graag met haar knuffelen dat hij achter Bonita was aangelopen tot ze met haar rug tegen de muur stond en geen kant meer op kon…….en ze vond Suske zooooo eng! Nu knuffelen ze regelmatig met elkaar omdat ze gek op elkaar zijn.


Knuffelen en slapen zijn haar grootste hobby’s en dat kan hier beide bijna de hele dag. Bonita heeft ons leven echt verrijkt, het is een supermatch gebleken met een redelijk eenkennige, maar voor ons o zo lieve, hond!

11 keer bekeken
This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now