De dagstart

De dagstart wordt tegenwoordig zo rond half zes verzorgd door Suske, dan wil hij eten. Denk niet dat je dan klaar met hem bent want vervolgens komt hij weer ‘aangestampt’ en wil hij door het kattenluikje in de slaapkamer naar de patio. Of toch niet….als hij nog niet genoeg gegeten heeft rent hij, als je naar het kattenluikje toekomt, hard weg richting woonkamer en keuken. Vervolgens komt hij na de tweede ronde eten weer voor het kattenluikje in de slaapkamer staan. Inmiddels ben je dan al drie keer je bed uit geweest. Deze keer wil hij dan meestal wel de patio in en met een beetje geluk komt hij daarna weer op bed om te slapen…..eigenlijk om uit te slapen als hij iedereen eindelijk uit bed heeft gekregen. Intussen ben ik maar aan het werk gegaan. En zoals elk nadeel zijn voordeel heeft, ben ik dan ’s middags vroeg klaar en kunnen we samen met Bonita lekker het bos in.


Nu hoor ik mensen zich afvragen wat wij steeds bij het kattenluikje moeten doen; dat doen ze toch zelf? Nououhh,uhh, nee. Onze katten niet en dat komt zo: het kattenluikje in de keukendeur die naar de achtertuin leidt wordt tegenwoordig alleen nog gebruikt door Schanulleke. Wiske is teveel (door mij aldus bestempeld) moederskindje die zich niet in de grote buitenwereld kan redden en mag daar dus niet naar buiten. Suske is van de zomer twee keer goed gepakt door een andere kat en dat hebben we liever niet dus mag ook hij de ‘grote wereld’ niet meer in. Dan het luikje in de slaapkamer. Daar mogen ze eigenlijk alle drie wel doorheen zolang het hek in de patio op slot is. Maar niet ’s nachts. En daarnaast heeft Wiske soms wat moeilijkheden met door het luikje naar binnen komen omdat het net iets te hoog is ondanks een stapeltje stenen als verhoging. Schanulleke trotseert alle weten en regels die zeggen dat een kat niet kan ontsnappen als een kattennet een beetje slap is bevestigd. Zij wel: ze klimt er gewoon tegenop en springt aan de andere kant op de hoge staande stenen brievenbus. Dus mag zij er ’s morgens vroeg ook niet aan die kant uit want dan kan ze er niet meer in. Blijft onze wijze Suske over.


Schanulleke is trouwens 100% omgedraaid: die eet wel even een hapje mee maar gaat dan weer lekker soezen; het is nu namelijk veel te donker buiten en dan zijn andere katten moeilijk te zien, zoiets denk ik dat het is... En eerlijk? Ik heb het liefst dat ze allemaal veilig binnen bij ons blijven!

10 keer bekeken
This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now