Drie grote kattenliefdes

Ons bibliotheekje is sinds enkele weken grotendeels getransformeerd tot kattenkamer. Eigenlijk was dat vanaf het moment dat we hier woonden de bedoeling maar werd het eerst Gjalt's kantoor en later dus het bibliotheekje. Nu de katten vooralsnog 's nachts niet meer in de slaapkamer kunnen komen vanwege Archie, begon mijn schuldgevoel mij parten te spelen. Dus hup: het grote kattenmeubel voor het raam, mandje ernaast op de grond, hun racebaan (met lichtgevende balletjes) ernaast en voor de vitrine met kattenbeeldjes de slaapkamermand van Archie die ongebruikt is. Nou, vooral die mand is een goede zet want daar wordt dankbaar gebruik van gemaakt door Schanulleke! Als Wiske 's nachts door het huis loopt wil ze ook nog weleens in kruipen heb ik gezien.

Schanulleke heeft tot heden tweemaal een soort van 'schijnaanval' naar Archie gedaan waarbij ze dan ook daadwerkelijk op hem afstormt. 'Oeps', daar schrok hij wel even van en dat was ook precies de bedoeling van ons kattenkopje Ze kan hem ook aardig provoceren door op de tafel vlak bij hem te lopen of te gaan zitten, op de kast springen aan de kant van zijn mand of gewoon over de vloer tijgerend en ondertussen checken of hij haar wel ziet en vooral respecteert dat het HAAR huis is.

Gisteravond, aan het einde van de uitlaatronde van Bonita en Archie, liepen we af en toe fluitend om Schanulleke -die de lente in haar kop heeft- mee naar huis te lokken. Komen we haar tegen dan loop ik met Bonita naar huis en 'nemen' zo Schanulleke mee. Die dan heel blij is en bijna kopjes aan Bonita wil geven: 'dat is mijn hond'. Wat Bonita dan weer wat ongemakkelijk vindt.... Vanmorgen heeft ze ons weer heerlijk verwend met een stuk vers vlees, hoe lief is dat? Bbbbrrrr.

Wiske ligt dus ook af en toe 's nachts in de kattenkamer en overdag bivakkeert ze nog hoofdzakelijk op de eettafel of op het bureau op Gjalt's kantoor. Soms durft ze al tot aan de rand van de keuken te komen om naar 'die gekke rooie in die mand' te kijken. Met de tijd zal dit ook vast goed komen. In het weekend, als we wat meer tijd hebben en samen zitten te computeren ligt ze weer heerlijk op schoot te genieten en door de weeks, als de hondjes nog slapen, zit ze in mijn kantoor weer vertrouwd op mijn schouders. Wiske, mijn 'eeuwige kittenmeisje' met haar gilletjes van genot en plezier.

Suske ligt gewoon op zijn kussen naast Bonita en maakt zich niet al te druk zolang Archie een beetje rustig aan doet. Hij loopt, zit en ligt waar hij wil; tenslotte is hij de baas. Kopjes geven aan Archie wil hij ook wel en als Archie eten ruikt wil hij de bek van Suske zelfs aflikken! Dat gaat Suske begrijpelijk een deur te ver. Suske komt gelukkig gewoon regelmatig op schoot knuffelen voordat hij naar zijn kussen gaat en kijkt dat triomfantelijk richting 'de nieuwe' omdat hij dat mag en knijpt zijn ogen dan samenzweerderig toe. “Zo is het Sus!”

8 keer bekeken
This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now