Geluk

Sinds een aantal weken begint Bonita zich in de auto halverwege de route naar het bos (ligt er nog wel aan welk bos) ontzettend druk te maken en te piepen. Pure opwinding en niet kunnen wachten tot ze eruit kan, zoiets moet het wel zijn want op de terugweg zit ze heel voldaan rond te kijken.


Vandaag begon ze al na 5 minuten te piepen en haar kop naast de stoel te wringen, dan aan mijn kant, dan aan Gjalt's kant. En toen moesten we nog 10 minuten rijden. Een maand of twee terug hebben we trouwens een ijzeren hekje voor in de auto gekocht omdat Bonita te graag probeerde bij ons op de voorstoelen te komen. Hoog ingezet maar daar werd ze weer te onrustig van zodat we het hekje uiteindelijk even hoog als onze stoelen hebben en ze er wel met haar kop overheen kan. Dit is het hoogst haalbare: iets anders duwt ze met haar sterke borstskas zo weg.


Eenmaal aangekomen bij het 'losloopbos' gaan we links over een pad langs een vers ingezaaide weide. Nou moet je weten dat Bonita een 'grazer' is en dus helemaal uit haar dak gaat en een hap hier neemt en een hap daar neemt.

Dan komen we bij een open veld waar ze even los mag: stok gooien en gek rondrennen waarmee ze de onderweg opgebouwde spanning eruit gooit. Supertrots als ze bij je komt als ze geroepen wordt en waarvoor ze elke keer een stukje worst krijgt. Dan over een onoverzichtelijk slingerpad waar ze weer aangelijnd wordt. Verder langs het waterbedrijf en dan terug het bos in waar ze weer los kan tot we in de buurt van een fietspad komen. Langzaam zakken we dan weer af naar de parkeerplaatsen. Helemaal blij wordt je van zo'n hond die zo zichtbaar aan het genieten is!


Vanmiddag kwamen we een mevrouw met een hond tegen die ze keurig aanlijnde toen ze zag dat Bonita ook vast zat. Oh,oh, wat maakte Bonita zich druk en imponerend tot haren overeind in haar nek en op haar rug. Toch even naar de hond (vorig jaar kwamen we deze mevrouw ook al regelmatig tegen met haar hond die de rust zelve is). Omdat Bonita zo druk deed en bleef blaffen gromde de hond ook even terug. Op een meter afstand van elkaar Bonita tot rust laten komen en de mevrouw ook een stukje worst voor haar hond gegeven. Toen ze die aanpakte was Bonita klaar: een eng mens die een pas in haar richting deed! De interesse in de hond was op slag verdwenen. Heel blij was ze toen we eindelijk verder liepen.....

14 keer bekeken
This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now