De stand van zaken in Villa Kakelbont

We zijn heel zuinig op onze harige kinders en vandaar dat we nog steeds –misschien teveel- vlakbij zijn als een van onze katten door de kamer loopt om te zien of en hoe Archie reageert. Begin van de week ging hij achter Wiske aan die hem nu vanaf de keuken bekijkt alsof ze zich afvraagt wat daar voor een idioot in dat mandje ligt. Een paar dagen terug sprong hij uit zijn mand voor Schanulleke, maar die reageert heel rap dus stond ik er op tijd tussen. “Afblijven' is wat ik hem probeer te leren. We kunnen onmogelijk nog weken lang op elke beweging van Archie of een van de katten reageren.


Aan de andere kant reageert hij eigenlijk niet als hij in zijn mand ligt: dan slaapt hij of hij volgt ze met zijn ogen. Niet meer dan dat. Wat de trigger is? Geen idee; gisteren rende Suske door de kamer en keek hij alleen. Misschien is er ook helemaal geen trigger. Het idee is dat hij met ze wil spelen dus moeten we hem duidelijk zien te maken dat dat geen optie is.

Suske is sinds een dag of twee van de ergste snot af en kan eindelijk weer gewoon ademhalen. Tot zondagmorgen moeten de onstekingsremmers nog gegeven worden. Grappig is dat hij 's avonds en 's morgens als hij zijn pilletjes krijgt, netjes op tafel klaar zit: pilletje erin en een beetje water om weg te spoelen.

Kunnen we wat van Suske leren? Die ligt zoals altijd op zijn kussen naast Bonita en gaat ook gewoon op de grond liggen als Bonita en Archie rondlopen: hij is de onbetwiste koning in huis. Maar Suske loopt ook zo op de mand van Bonita af om even aan haar oor te ruiken, of ze nu gromt of niet. Hij wil ook wel kopjes aan Archie geven maar Archie is wat wilder en onstuimiger dan Bonita dus dat gaat nog gecontroleerd door ons.

Het verder leren van commando's aan Archie is uitgesteld tot zijn oren beter zijn. Hij bleek namelijk een dubbele oorontsteking te hebben merkten we toen hij piepte als hij aan zijn oor krabde. Het zou na vandaag wat beter moeten gaan is de verwachting. Niet dat hij niet goed hoort, maar hij moet zich ook goed voelen. Hij slaapt ook nog best veel en dan is er dus ook geen tijd voor 'kunstjes' leren. Daarnaast is het wachten eigenlijk ook nog op het lusten van hondenkoekjes zodat hij beloond kan worden met lekkers. Nu is het vooral met woorden die hij uiteraard ook maar wat graag hoort.

Archie wordt de baas, zoveel is ook wel duidelijk. Waar Bonita nergens haar grenzen bij hem aangeeft doet hij dat juist wel. Zij is ook te lief en laat hem dan maar. Buiten is Archie nog wat wereldvreemd al lopen we regelmatig dezelfde rondjes -ook in het bos- om de route van en naar huis te leren kennen. De dagindeling is wel al duidelijk want nu komt hij rond de tijden dat we gaan wandelen soms zelf uit zijn mand en wil dan graag mee. Hij begint wel bepaalde geuren in het bos te ruiken waar hij wel wat meer van wil weten. En sinds gisteren speelt hij soms een robbertje met Bonita in de patio. Als we onderweg andere honden tegenkomen wil hij er steevast op af wat gepaard gaat met een hoop gepiep en af en toe geblaf.

Bonita wil 's morgens vroeg al met stokken spelen en gek doen; dat deed ze eerder nooit dus gaan we ervan uit dat zij heel blij is met haar maatje. Als Bonita opspringt omdat het baasje terugkomt doet Archie dat inmiddels ook. Ik kan 's morgens gewoon opstaan: geen haan die er naar kraait behalve de katten die eten van mij krijgen. Nou ja, dat is weer wat kort door de bocht want een knuffel kan er meestal wel vanaf maar ze hebben niet de neiging om met me mee naar de deur te lopen. Voor mij wel handig hoor, kan ik alles klaar zetten voor het eten van de honden en van ons, in die volgorde. Schanulleke naar buiten helpen, Suske even in de patio en kusje hier en kusje daar.

23 keer bekeken
This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now