Hondse ongemakjes

Bonita heeft zo haar korte ‘ik#mankeer#iets’ periodes, meestal gelukkig niets ernstigs maar meer een ongemak.


Zo had ze twee weken geleden een teek tussen de tenen van haar achterpoot die ik er uiteindelijk met behulp van een complete trukendoos heb uitgekregen. Ze wil graag knuffelen en vrijen maar niet dat er -op wat voor manier ook- aan haar geplukt wordt. In de eerste plaats moet ik niets in mijn handen hebben want dan is ze sowieso al weg. Maar evengoed kronkelt ze alle kanten op zodat het verwijderen echt onmogelijk wordt totdat…..ze bijvoorbeeld buiten door iets wordt afgeleid…..dan moet ik snel mijn kans grijpen. Enkele dagen later waren twee tenen en de ruimte daartussen dik en rood. Elke avond voor het slapengaan -en afgeleid met iets lekkers- een flinke lik honingzalf ertussen gesmeerd die ze trouwens ook nog eens erg lekker bleek te vinden. Haar eigen bijdrage aan het geheel was het goed en vaak schoonwassen waarna de tenen na een dag of vier weer waren geslonken naar het normale formaat.


Donderdagmorgen lopen we buiten en op het moment dat ze me aankijkt leek haar rechteroog op het oog van een frans buldogje, zo groot en dik. Huh? Wat is dat nou weer? Het leek het meeste op een oogontsteking mogelijk veroorzaakt door de airconditioning in de auto. Even een dagje aankijken en dan lijkt het ’s morgens wat minder rood maar zie je toch het derde ooglid nog zitten. Vrijdagmorgen besloten we toch een afspraak bij de dierenarts te maken waar desgevraagd werd verteld dat we de hond zouden moeten afgeven en in de wachtkamer wachten. NEE! Dat kan namelijk niet met onze rugzakhondjes en bovendien weten we dat de dierenarts bang voor Bonita is terwijl ze haar nooit iets heeft gedaan maar bij haar wel altijd redelijk in paniek raakt. Wetende dat je tegen een forse betaling naar alle waarschijnlijkheid een oogzalf of-druppels zult krijgen die zij niet zal durven toedienen hebben we deze zelf maar online besteld en op zaterdag is het al binnen gekomen.


En dan begint het…..de een houdt haar vast en de ander druppelt……geen succes, dus lijkt het ons het beste om dit door het baasje alleen te laten doen. Nee, niet met het tubetje in de hand want dan wordt ze al meteen helemaal gek. Het enige alternatief is dus heel goed de handen wassen en de ooggel op een vinger doen, haar liefjes benaderen en dat staat ze evengoed al te bibberen met de staart tussen haar poten. Hup, snel de gel op het ooglid en afblussen met een allerheerlijkst koekje! Inmiddels is het al tweemaal gelukt en is haar oog veel minder rood en minder dik. Vanavond nog een keer en dan morgen maar eens zien of de zwelling ook helemaal weg is.


Ik wilde eigenlijk van de week haar Hubertusklauwtjes aan de achterpoten knippen maar daar wacht ik nu maar een paar dagen mee. 😉


Wel heb ik Zalmolie besteld om dagelijks over haar eten te doen: goed voor de weerstand en nog veel meer. Dus ook goed voor Suske, onze niesziekte kater die er, door maanden homeopatische druppels toegediend te krijgen, beter dan ooit voor staat. Ja, ok, hij snottert nog wel maar veeeeeel minder dan met de antibiotica injecties van de dierenarts die verder ook niet meer wist wat ze er verder nog aan kon doen trouwens.


Hier spreekt dus een tevreden mens.

18 keer bekeken1 reactie
This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now