Ow, wat vroeg!

Vijf uur ’s morgens, hond of kat, we worden wakker gemaakt. De ene dag miauwt Schanulleke voor de slaapkamerdeur totdat we wakker zijn en haar naar buiten laten en de andere dag is het Archie die allerlei capriolen uithaalt om je het bed uit te krijgen.


Omdat vijf uur best goddeloos vroeg is, gaat één van ons na het uitlaten en het eten van de honden nog even terug naar bed. Door de week heb ik de rust niet om terug te gaan onder het motto ’vroeg aan het werk is vroeg vrij.’ Achie vindt het in één woord GEWELDIG om weer naar bed terug te gaan, daar hoef je hem niet specifiek voor uit te nodigen. Er zijn ochtenden dat we hem aan de riem van het bed moeten halen omdat hij er niet af wil! Bonita vindt het dan juist weer heerlijk om in haar mand in de woonkamer te liggen.


Zoek de hond...

’s Avonds is het de laatste dagen ook een psychologisch spel tussen Suske en de honden: hij wil in een mand slapen en het liefst in de mand van Bonita. Dus begint Suske met een kwartiertje op schoot waarna hij gaat ronddrentelen: even aan de neus van Bonita ruiken als ze in haar mand ligt en even langs Archie paraderen. Nee, ze trappen er nog niet in en blijven in hun mand. Dan gaat hij tegenover de mand van Bonita zitten, op een metertje afstand en kijkt haar indringend aan. Toevallig zegt Gjalt net iets van ‘Bonita, wat ben je toch een lieverd’ waardoor zij uit haar mand komt. Suske zit er goed voor dus een paar snelle stappen en de mand is van hem. 😉 Bonita slaapt dan rustig verder op de grond; ze gunt hem wel wat hoor.


Ik heb Suske daarnet wel uit de mand van Bonita geplukt omdat ik wat zacht gegrom hoorde: hij lag naast Bonita in haar mand! Dat heeft Bonita liever niet - je kunt te ver gaan- al zal ze Suske niets doen maar ze keek wel een beetje ongelukkig.

8 keer bekeken1 reactie
This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now