Rust zacht lieve Schanulleke

Schanulleke. Wat word je enorm gemist! Rust zacht.

1 september 2014 – 31 december 2019



Ons jongste dierenkind, altijd even druk en vrolijk. Plagerig naar Wiske, respect voor Suske en genieten van het snel tussen de honden doorrennen als die in hun mand liggen. Als ze binnenkwam en je reageerde niet snel genoeg met een begroeting dan stond ze je haast met haar poten in haar zij aan te kijken: ‘Hallo, ik ben hier! Nu krijg ik dus weer een hapje, sausje of snoepje’. Twee happen verder moest ze dan weer naar buiten tot een uur of tien, elf om dan tot ’s middags lekker te liggen slapen op één van haar favoriete stekjes. Dan in de middag nog een paar keer en dan was het de laatste tijd om een uur of vijf wel mooi voor die dag.


Vanmorgen werden we wakker omdat we Schanulleke hoorden die dan graag naar buiten wil. Het was ook al wat later dan anders voor ons doen dus deed ik zoals altijd haar bandje om met adreskokertje en belletje. Luikje open en onder mijn altijd bezorgde woorden ‘Oppassen, voorzichtig he?’ verdween ze de tuin in.

We hebben de honden uitgelaten, aten een boterham en dan word ik alweer onrustig: Schanulleke is al een dik uur weg. Dat hoeft niet altijd wat te betekenen maar toch maar even fluiten en met sleutels rammelen in de achtertuin. Vaak komt ze dan binnen redelijke tijd aanrennen.


Nadat we gedoucht hadden ben ik een rondje gaan fluiten maar ik hoorde of zag geen Schanulleke. Gjalt is vervolgens op de fiets een rondje gaan doen onder het roepen van haar naam. Totdat zijn telefoon ging en het de Dierenambulance bleek te zijn. Dan zakken je benen al onder je weg…… Ze hadden niet zo’n leuk bericht…..Schanulleke was dood……ze was bij hen…….vanmorgen om half acht was ze aangereden maar ze durfden niet zo vroeg te bellen. Bang dat we haar nog niet gemist zouden hebben. En toen moest Gjalt nog naar huis en deze ramp nog aan mij vertellen……huilen, huilen en nog eens huilen.


Honden in de auto en naar de locatie van de Dierenambulance waar we afscheid van haar hebben kunnen nemen. Ze lag er gelukkig mooi bij en ze was zo te zien nog helemaal gaaf. Geaaid en gekust hebben we haar. Desgevraagd vertelden ze dat ze er vanuit gingen dat ze geen pijn heeft gehad en dat ze meteen dood was. Het bleek dat er vlak na de aanrijding een medewerker van de Dierenambulance reed die haar meteen heeft meegenomen.

Ze is nu naar het crematorium in Smilde gebracht waar ze vandaag nog wordt gecremeerd. We hopen haar donderdag weer thuis te hebben.



Schanulleke, lief meisje, we hebben geprobeerd je binnen te houden en in een omheinde tuin maar jij kon overal uit ontsnappen. Je leven was veel tekort maar het was wel een leven van vrijheid en genieten. Elke beperking in je vrijheidsdrang zou je doodongelukkig hebben gemaakt. Geen schootkat maar wel een dikke knuffelkont die desgevraagd kusjes en een pootje kon geven.


Bedankt voor alle liefde en knuffels die we van je hebben gehad. We hebben van je genoten: het gemis is gigantisch!


Dag lieve Schanulleke, we zijn blij dat we je hebben gekend en zullen je nooit vergeten.

45 keer bekeken
This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now