Twee vriendjes

Bonita en Archie; hadden we eerst één pipo in huis, nu hebben we er twee. Als Archie opgewonden is (en dat is hij vaak!) is het net een sprinkhaan. Er vliegen wat poten van links naar rechts waar dan ook nog een kop en lijf aan zitten.

In het bos liep Archie gisteren met mij een eindje achterop omdat hij zich compleet had verloren in een gat van een omgewaaide boom. Bonita was met Gjalt (o, nee, andersom) verder gelopen. Archie is soms zo in zijn eigen snuffel- en ontdekwereld dat hem van alles ontgaat. Ook dus dat moeder Bonita al uit het zicht is...... “Kom, Archie kom.” Natuurlijk kan ik hem meesleuren of -trekken maar de bedoeling is natuurlijk dat hij op ons let en dan luistert. “Roep hem even,” riep ik naar Gjalt. “Aaarchieieie,” klonk het en als een duvel uit een doosje, zo wakker werd Archie opeens en zette het -met mij in een poging zo hard mogelijk mee te komen- op een rennen. Je had moeten zien hoe blij Bonita was!! Gek doen naar ons en naar Archie; ze is zo bang dat hij weg is... Ze is echt heel blij met haar vriendje.

Op de parkeerplaats kwamen we de mevrouw met de zwarte hond weer tegen; die treffen we meermalen per week en dan wacht ze even met haar hond uit de auto halen totdat die van ons erin zitten. Gisteren stond ze nog naast de auto toen wij uit het bos kwamen en Bonita blafte ontzettend naar haar; wel zo dat we een moment dachten dat ze iets zou doen. Anderzijds weten we dat -als die mevrouw één stap haar kant op doet- ze al weg is. Mevrouw pakte een brokje om te geven en......die pakte om daarna met wat minder overgave toch maar weer te blaffen. Nu Bonita het durfde, durfde Archie het ook. En zo kregen ze elk iets van drie brokjes wat we dan willen gaan herhalen als we elkaar treffen. Die mevrouw vindt het ook leuk dat als een hond haar ziet deze dan weet dat hij of zij een brokje krijgt.

Erg lief is het om te zien dat Bonita soms naar Suske stuift als Archie te opdringerig is, gewoon om hem te beschermen. Archie wil namelijk bijvoorbeeld graag de bek van Suske aflikken als hij heeft gegeten: eten is eten tenslotte, hoe weinig en waar vandaan ook....

De manden is ook zo een dingetje. Archie ligt met gepaste regelmaat in Bonita's mand en Bonita dus maar in die van Archie. Als Bonita toch liever in haar eigen mand wil liggen daagt ze hem uit om te spelen en gaat -zodra hij erop ingaat- gauw haar mand in. Als Archie hetzelfde probeert reageert ze soms gewoon niet. Dat heet levenservaring Archie!

In de auto lijkt het soms wat geluid betreft een compleet hondenasiel. Archie is behoorlijk opgewonden en hij maakt dan een soort van knor geluiden. Later gaat dit nog gepaard met piepen, geeuwend piepen, blaffen. Gelukkig dat Bonita bij haar 'rustige' piepen van opwinding blijft.

Wie van tweeën nou echt de baas is, is ons nog niet helemaal duidelijk, behalve dat Archie overal met zijn neus vooraan wil staan en sneller naar Bonita gromt dan andersom.

We kennen Archie nog geen 100% maar weten wel dat hij luistert met een eigen mening. Vrij vertaald doet hij wat je vraagt omdat hij het leuk vindt (zoals over hekjes springen) en komen als je roep als je worst hebt en anders wacht hij wel even af hoe serieus het bedoeld is.

8 keer bekeken
This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now