Wereldreis door Nederland

Zondagmorgen, de wekker staat op half zes maar ik ben zoals bijna gewoonlijk al voor de wekker wakker. Vandaag is de dag van onze 'wereldreis' met twee honden naar Haarlem; naar mijn vader en zijn vrouw.

Enig vergelijk met mensen die met een baby op stap gaan dringt zich op vanwege de bagaga: een tas met eten, snacks, kommetjes en flesjes water voor de honden en een tas met water en snacks voor ons.

Goed, half zes dus en ik laat Schanulleke naar buiten zodat zij rustig kan plassen, poepen en wat al niet meer. Suske en Wiske mogen even in de patio als we van onze wandeling met de honden terug zijn. Schanulleke is dan toevallig ook al even terug en krijgt haar eten om daarna weer te vertrekken. We moeten de tijd een beetje in de gaten houden want dan houden we haar binnen: we zullen nooit lang weggaan als de katten niet binnen zijn, vandaar. Alles loopt volgens plan en tegen kwart voor acht gaan de tassen de auto in en de twee dekbedden voor de honden achterin.

Voordat we de snelweg opgaan maken we nog een leuke ronde door het bos daar vlakbij zodat we zeker weten dat ze onderweg niet perse eruit hoeven tenzij ze de hele weg piepen en blaffen natuurlijk. De reis verloopt wonderwel goed en Archie heeft zich als een heer van stand gedragen. In Haarlem eerst een stukje lopen en dan hup, op naar opa en oma. ;)

Hoe grappig om te zien dat Bonita al meteen brokjes uit de hand van mijn vader eet, het lijkt alsof ze Archie – die wat terughoudend is- wil laten zien dat het hier oke is en hij gewoon wat aan kan nemen. In de woonkamer gaat Bonita al snel op het kleed liggen. Archie dus ook. Het duurt niet al te lang voordat Archie doorheeft dat opa's altijd lekkers aan je willen geven en dat dit dan van de baasjes ook allemaal mag; maar alleen als we hier zijn.....

Opa en oma vinden Archie en Bonita er goed uitzien en ook dat wij het met zulke hondjes hebben getroffen en de hondjes met ons uiteraard.

Op de terugweg zijn ze best wel moe. Normaal gesproken slapen ze nogal wat weg op een dag maar dat is in dit geval iets minder dus knikkebollen/soezen ze maar wat. Net voorbij Meppel worden ze wat onrustig en stoppen we om ze te laten drinken en meteen een stuk tussen de weilanden te lopen. Nou, dat was spannend; wat een heeeeerlijke luchtjes allemaal hier en “Bonita, kom, rennen, kijk wat daar loopt!!!!!!” We hebben ze gelukkig goed vast want een haas in een weiland.....dat is niet te negeren.

Thuis gekomen alle kattenkinderen geknuffeld, iedereen eten gegeven en naar buiten gelaten en langzamerhand zelf in te kakken; dat is dus een vroegertje geworden. Over hooguit een maand of twee kunnen we nu gelukkig weer op visite gaan.

9 keer bekeken1 reactie
This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now