Wiske. Eén harig bultje liefde...

In de zomer heeft ze niet één keer ‘warm’ eten gegeten. De term warm eten slaat helemaal nergens op want we hebben het gewoon over een blikje of zakje natvoer. Zelfs de tubetjes maut waar ze normaal zo gek van is wilde ze niet hebben. Nee, alleen haar geliefde brokjes van Hill’s met kipsmaak wilde ze eten. En dan gelukkig de dieetversie anders was ze vast nog iets ronder dan nu.


Sinds een paar weken wil Wiske 's morgens ook weer een vorkje natvoer meepikken, niet te veel, maar gewoon, voor het lekker. “Hoe geeft een kat zoiets nou aan?” vraag je je af. Gewoon, door voor Suske uit zijn bak te gaan eten (een heer van stand die Suske hé) of door op het aanrecht te springen en aan het zakje of blikje dat ik in mijn hand heb te gaan lebberen… Ze wil ook graag haar bakje op het aanrecht “er is tenslotte wel enig verschil met Schanulleke”. Zeker niet alles is lekker, ze is bijzonder kieskeurig. De blikjes van Schanulleke met tonijn en kip hebben veruit de voorkeur boven de zakjes Whiskas van Suske; die zijn zo gewoon en ook niet allemaal lekker. Zoals de zakje met lam: “Bah, dat Suske dát lust!” Hoe kouder het wordt, hoe vaker ze ook ’s avonds gezellig en hapje wil mee-eten.


En als we ’s avonds eens een koekje eten moet je oppassen dat ze niet op je schoteltje klimt (als ze er al op zou passen) want een paar kruimeltjes koek…….dat is toch echt de hemel op aarde.


Net als op schoot zitten, ook zoiets. De hele zomer geen sprake van geweest maar nu kan ik nergens gaan zitten of ze moet op schoot: lekker warm en als ze dan toch aan het wassen is pakt ze me ook moeiteloos mee in dat ritueel. Vandaar dat ik Wiske mijn harige bultje liefde noem.

6 keer bekeken
This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now