Tutje. Geboren mei 1979 in Haarlem– overleden in december 1996 in Zwolle.

Tutje heette eigenlijk Elsa en was als kitten samen met haar broertje bij mijn moeder in huis gekomen. “Als ik uit huis ga, neem ik haar mee”, dat hadden we al afgesproken. Tutje was iets meer afwachtend dan haar broertje; voorzichtig maar niet bang.

Er ging minder dan 1 jaar voorbij voordat ik mijn eigen huis had en Tutje ophaalde om te gaan samenwonen. Ze is in totaal vier keer met mij/ons meeverhuisd: twee keer in Haarlem, toen naar Roermond en uiteindelijk naar Zwolle.

Tutje was een echte binnenkat. Ze is weleens buiten geweest maar dat vond ze wat te lawaaierig en verder dan de tuin ging ze al helemaal niet. Nee, lekker op schoot hangen, knuffelen en gekamd worden, dat was het leven dat zij voor ogen had en dus ook kreeg.

In de auto meerijden was geen enkel probleem zolang ze maar niet in een reismandje hoefde. Tuigje met riempje aan en ze ging voorin tussen ons in liggen of ze lag op de hoedenplank. Plasje doen? Netjes op de kattenbak op de achterbank. Tutje is eigenlijk de enige kat van ons geweest die rustig was met een tuigje en riempje aan. Een apart en intelligent meisje, dat was het.

Tutje is in Zwolle overleden, ze was op. We hebben haar laten euthanaseren omdat ze gal bleef spuwen en niets meer kon binnen houden, ondanks dat ze nog wel graag iets lekkers wilde eten. We hebben haar in de achtertuin begraven, het was al koud, de grond was bevroren…ik weet het nog goed….

Tutje heeft tot 2010 in de achtertuin begraven gelegen, enkele weken na de begrafenis van Tjibbe hebben we Tutje naast Tjibbe herbegraven op de dierenbegraafplaats Vennenberg in Dalfsen. Voor een tweede keer een afscheid dus… 

Het eerste gedenkplaatje op het graf van Tutje

De grafjes op 30 augustus 2018

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now